Η Εκπαίδευση στο Ελληνικό Κράτος (1830-1989)

Περιεχόμενο Μαθήματος

Βασικό αντικείμενο του μαθήματος είναι η εκπαίδευση στο ελληνικό κράτος, από το 1830 έως και τη δεκαετία του 1980. Στο επίκεντρο της ανάλυσης τίθεται κατ’ αρχάς ο ιδεολογικός ρόλος της εκπαίδευσης στη διαδικασία συγκρότησης και εμπέδωσης της ελληνικής, εθνικής ταυτότητας και αναπαραγωγής της εθνικής ιδεολογίας. Παράλληλα, υπογραμμίζεται η σημασία της ως μηχανισμού ανοδικής κοινωνικής κινητικότητας για λαϊκά και μικροαστικά στρώματα. Επίσης, σκιαγραφείται η θεσμική της λειτουργία στο πλαίσιο των αναγκών και των στοχεύσεων της νεοελληνικής κοινωνίας. Εξετάζονται, μεταξύ άλλων, τα οργανωτικά προαπαιτούμενα και η εσωτερική λογική του εκπαιδευτικού συστήματος, το πολιτικό και νομικό πλαίσιο μέσα στο οποίο διαμορφώθηκαν και εξελίχθηκαν τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των εκπαιδευτικών θεσμών. Επιπλέον, δίνεται έμφαση στις μεταρρυθμίσεις που εισήγαγαν οι εκάστοτε ελληνικές κυβερνήσεις για την αναμόρφωσή τους (νομοθετικές ρυθμίσεις του 1895, νομοσχέδια του 1899, μεταρρυθμίσεις του 1913 και του 1917, οι εκπαιδευτικές αλλαγές του 1929, η μεταρρύθμιση του 1964 και του 1976, καθώς και οι εκπαιδευτικές παρεμβάσεις από το 1981 έως το 1989). Τέλος, στην ανάλυση προστίθενται και άλλες παράμετροι που συμπληρώνουν την εικόνα για την εκπαίδευση, όπως η διαμάχη για τη γλώσσα και το κίνημα του δημοτικισμού, η δημιουργία εκπαιδευτικών ομίλων κτλ.

Γενικές Ικανότητες

Λαμβάνοντας υπόψη τις γενικές ικανότητες που πρέπει να έχει αποκτήσει ο πτυχιούχος (όπως αυτές αναγράφονται στο Παράρτημα Διπλώματος) σε ποια / ποιες από αυτές αποσκοπεί το μάθημα;.

• Κατανόηση των ποικίλων ιστορικών παραγόντων που επηρεάζουν την εξελικτική πορεία της εκπαιδευτικής διαδικασίας στο ελληνικό κράτος.
• Άσκηση της κριτικής ικανότητας μέσα από τη σύγκριση του παρόντος με το ιστορικό παρελθόν με άξονα την εκπαίδευση και τις κοινωνικές συνδηλώσεις του εν λόγω θεσμού.